Współczesny świat, choć pełen zalet wynikających z dynamicznego rozwoju cyberprzestrzeni, niesie ze sobą również rosnącą liczbę zagrożeń. Termin „zagrożenie” w językach słowiańskich wiąże się ze słowem „groza”, oznaczającym lęk, strach czy trwogę. Jest to sytuacja, w której ktoś czuje się zagrożony, bądź która stwarza realne niebezpieczeństwo. Bezpieczeństwo, postrzegane jako stan wewnętrzny dający poczucie pewności istnienia i gwarancję jego zachowania, jest jedną z podstawowych potrzeb jednostki i kluczową wartością dla państw i grup społecznych, co znajduje swoje odzwierciedlenie w Konstytucji RP . W obliczu coraz większej złożoności i zmienności rzeczywistości społecznej, bezpieczeństwo jest procesem dynamicznym, a jego zagrożenia ewoluują. Obok tradycyjnych zagrożeń militarnych pojawiły się nowe formy, takie jak te związane z informacją i telekomunikacją.

W drugiej połowie lat 90. XX wieku, wraz z popularyzacją komputerów osobistych i rozwojem portali informacyjnych, w sieci pojawiły się pierwsze wirusy komputerowe. Jednym z najpoważniejszych naruszeń bezpieczeństwa był wirus Cornell, który zagroził zasobom najważniejszych uniwersytetów w USA, wynikom badań NASA, a nawet systemom komputerowym armii amerykańskiej, co mogłoby doprowadzić do paraliżu centralnych ośrodków dowodzenia w trakcie kryzysów militarnych. (...)

Kamil Samiczak
Damian Robert Jaworski
Mateusz Kazanowski

„Ochrona i Bezpieczeństwo” 4/2025

Artykuł w całości w: