Wprowadzona pod koniec 2025 r. aktualizacja normy IEC 62676-4 wzbudza obecnie żywe zainteresowanie w branży systemów dozoru wizyjnego. Różni autorzy/różne podmioty przedstawiają informacje na temat zmian, które ta norma wprowadza. Bliższe prawdy byłoby jednak stwierdzenie, że przedstawiają nie informacje, ale – często intencjonalne – opinie.
Stosowanie norm jest co do zasady dobrowolne. Niestety, ta dobrowolność nierzadko jest traktowana jako możliwość swobodnego przedstawiania treści norm. Nie sposób nie zauważyć, że istnieje spora rozbieżność pomiędzy rynkową narracją na temat normy IEC 62676-4, a jej rzeczywistą treścią. Zarówno w odniesieniu do jej aktualnego, jak i poprzedniego wydania.
W nr 2/2026 „Ochrony i Bezpieczeństwa” ukazał się artykuł doktora Damiana Domańskiego pod tytułem DORI, mDORI i OODPCVS. Wpływ aktualizacji normy IEC 62676-4 na systemy dozoru wizyjnego. Artykuł ten – moim zdaniem – trafnie przedstawia różne kwestie podnoszone w tej branżowej narracji. Natomiast z powodu priorytetu nadanego w tym artykule opiniom o normie, zatarły się różnice pomiędzy nimi a rzeczywistymi zapisami normy. Norma skierowana do użytkowników i projektantów, a dotycząca procesu planowania, projektowania i testowania systemów dozoru wizyjnego jest przedstawiona jako skierowana do producentów urządzeń i określająca wymagania sprzętowe.
Poniżej przedstawiono wybrane przykłady rozbieżności pomiędzy treściami branżowej narracji przywołanymi przez autora wymienionego artykułu a zapisami normy. Przedstawione niżej niektóre uwagi odnoszące się do normy IEC 62676-4:2025 mają charakter roboczy. Norma została wprowadzona przez IEC w październiku 2025 r. i jeszcze nie ma wniosków wynikających z jej stosowania. [Tłumaczenia fragmentów normy są tłumaczeniami własnymi autora. Numeracja wprowadzona ze względu na skrótowy opis różnic.]
Przyjmuję, że po lekturze obu artykułów, zainteresowany tematem Czytelnik samodzielnie – bez udziału pośredników – sięgnie do tekstu
normy.
Cytat 1:
„Rozwojowi systemów zabezpieczeń towarzyszą cykliczne zmiany, które mają na celu sprostanie nowym wyzwaniom i zagrożeniom. Jedną z kluczowych aktualizacji była reforma normy IEC 62676-4, powszechnie stosowanej w systemach wizyjnego dozoru (VSS/CCTV). Zmiany te oficjalnie weszły w życie 9 października 2025 roku (IEC, 2026). Najistotniejsza z nich dotyczy sposobu klasyfikacji szczegółowości obrazu, a konkretnie parametrów identyfikacji obserwowanego obiektu przez współczesne kamery. Aktualizacja ta wymusiła na producentach urządzeń VSS/CCTV zmianę podejścia do projektowania i konstruowania sprzętu.”
1.1) „Najistotniejsza z nich dotyczy sposobu klasyfikacji szczegółowości obrazu, a konkretnie parametrów identyfikacji obserwowanego obiektu przez współczesne kamery.”
We Wprowadzeniu do normy IEC 62676-4:2025 wyszczególniono dziewięć istotnych (significant) zmian w stosunku do pierwszego wydania z roku 2014. Nigdzie w tekście normy nie wskazuje się, która z nich jest najistotniejsza. W opinii niżej podpisanego, zważywszy na treść zmian oraz na adresatów normy (patrz niżej pkt. 2.2), wszystkie one powinny być traktowane przez nich jako jednakowe ważne.
1.2) „Aktualizacja ta wymusiła na producentach urządzeń VSS/CCTV zmianę podejścia do projektowania i konstruowania sprzętu.”
Norma IEC 62676-4:2025 nie jest skierowana do producentów urządzeń. Wprost przeciwnie – nie wymieniono ich w ogóle wśród adresatów: „W niniejszej części IEC 62676 opisano planowa nie, projektowanie, instalowanie, testowanie, rozruch eksploatacyjny i utrzymania ruchu systemów dozoru wizyjnego (VSS) zawierających urządzenie (-a) przechwytywania obrazu, połączenie(-a) i urządzenie (-a) obsługi obrazu, przeznaczonych do stosowania w zabezpieczeniach w przestrzeniach prywatnych i publicznych.”.
W normie IEC 62676-4:2025 nie ma żadnych zapisów, które miałyby wymuszać bądź skłaniać producentów urządzeń VSS do zmiany podejścia do projektowania i konstruowania sprzętu. Na marginesie kwestii dotyczącej adresatów normy IEC 62676, należy zauważyć, że norma skierowana do producentów kamer stosowanych w VSS – IEC 62676-5:2018-06 Część 5: Specyfikacje danych oraz cechy jakości obrazu kamer – w ogóle nie jest przez nich stosowana.
Cytat 2:
„Od 2014 roku do końca 2025 roku standardem była klasyfikacja DORI, w branży zabezpieczeń określana niekiedy mianem ‘gamy instalatorskiej’”. Skrót DORI pochodzi od słów: Detection, Observation, Recognition oraz Identification (Wykrywanie, Obserwacja, Rozpoznawanie i Identyfikacja). Są to główne parametry określające wymogi zastosowania kamery w danej przestrzeni. Informują one, jakie szczegóły urządzenie jest w stanie zarejestrować w konkretnej odległości i z jaką dokładnością.”
2.1) Skrót DORI nie jest stosowany w normie IEC 62676-4:2014. Nie ma w niej również mowy o „klasyfikacji DORI”.
2.2) W wymienionej normie Detect, Observe, Recognise, Identify, a także Monitor i Inspect są terminami normatywnymi. Ich znaczenie jest ściśle określone (zdefiniowane) i odnosi się wyłącznie do zakresu stosowania normy (systemy dozoru wizyjnego stosowane w zabezpieczeniach).
Stosowanie wymienionych terminów w kontekście przywołującym normę powinno odzwierciedlać zapisy normy i nie powinno być przedmiotem swobodnej interpretacji. Niestety bardzo często tak nie jest, o czym świadczą teksty przywołane w bibliografii cytowanego artykułu.
2.3) Przedmiotowe terminy określają zadania operatora (cele prowadzenia dozoru wizyjnego), a nie „główne parametry określające wymogi zastosowania kamery w danej przestrzeni”.
2.4) Określone w normie zadania operatora nie informują „jakie szczegóły urządzenie jest w stanie zarejestrować w konkretnej odległości i z jaką dokładnością”, a wręcz przeciwnie – określają wymagania wobec VSS (całego systemu, a nie poszczególnych urządzeń), aby te zadania mogły być zrealizowane.
Cytowane wyżej zdanie artykułu jest odwzorowaniem informacji o tzw. „zasięgach DORI”, jaką niektórzy producenci kamer zamieszczają w katalogach. (Wskazują na to odwzorowanie również dwa pierwsze zdania akapitu przytoczonego w cytacie #2.) Niekiedy, ale tylko niekiedy, ta informacja jest opatrzona uwagą, że wskazane zasięgi są orientacyjne, a zostały wyliczone na bazie rozmiaru cyfrowego obrazu oraz ogniskowej zastosowanego obiektywu. Słowo „orientacyjne” jest tutaj kluczowe dla właściwego odczytania takiej informacji, ponieważ jest to wartość rachunkowa (teoretyczna) i odnosi się tylko do kamery. Według normy natomiast zasięg realizacji zadania operatora określa się w drodze testu rzeczywistego obrazu wyświetlanego na monitorze. Taki test uwzględnia cały (zrealizowany) tor transmisyjny obrazu, od jego przechwycenia przez kamerę do wyświetlenia na monitorze. Dlatego, kiedy zastosuje się daną kamerę, licząc że w systemie dozoru wizyjnego zostaną osiągnięte wymagane zasięgi realizacji zadań operatora równe „zasięgom DORI”, okazuje się, że dalece tak nie jest. Zasięgi realizacji poszczególnych zadań operatora są niższe, czasami znacząco niższe, niż „zasięgi DORI”. W niektórych przypadkach realizacji stanowi to przedmiot sporu pomiędzy dostawcą a odbiorcą przy odbiorze.
Cytat 3:
„Istota klasyfikacji DORI opierała się na wyliczeniu gęstości pikseli na metr (PPM – Pixels Per Meter). Wartość tę uzyskuje się jako iloraz poziomej rozdzielczości matrycy kamery i szerokości kadru wyrażonej w metrach (obliczeń można dokonywać również w pionie). Model ten nie uwzględniał jednak poziomu oświetlenia, kompresji danych ani szumów sygnału elektronicznego. Przyjmowano stałe przeliczniki (np. zalecane 250 px/m dla identyfikacji), co nie zawsze okazywało się skuteczne przy doborze optymalnego systemu monitoringu (Shumeyko, Ya, 2026).”
3.1) „Istota klasyfikacji DORI opierała się na wyliczeniu gęstości pikseli na metr.” \
W normie IEC 62676-4:2014 z 2014 r. nie występują pojęcia „klasyfikacja DORI” oraz „gęstość pikseli” (pixel density). Termin Pixel density – związany z jakością obrazu wymaganą do realizacji danego zadania operatora – wprowadzono i zdefiniowano dopiero w normie IEC 62676-4:2025 wprowadzonej w 2025 r.
W normie IEC 62676-4:2014 wymagania dotyczące jakości obrazu (patrz pkt. 6.7 Pole widzenia – wielkość obiektu) określono w procentach wysokości kadru obrazu równoważnego rozdzielczości PAL (i NTSC) oraz w minimalnej ilości milimetrów wymiaru obiektu przypadającej na 1 piksel obrazu. To drugie wymaganie oznacza (minimalną) ilość pikseli obrazu przypadająca na jeden metr obiektu jakim jest osoba (człowiek), w miejscu w którym dane zadanie ma być realizowane. Przedstawiony w normie test służący sprawdzeniu jakości obrazu zapewnianego przez system wynika, że sprawdza się jakość obrazu wyświetlanego na ekranie monitora.
3.2/ „Model ten nie uwzględniał jednak poziomu oświetlenia, kompresji danych ani szumów sygnału elektronicznego.”
Test oceny wydajności systemu dozoru wizyjnego przedstawiony w Załącznik C normy IEC 62676-4:2014 przeczy temu stwierdzeniu. Testowi poddaje się cały zrealizowany tor transmisji obrazu – od jego przechwycenia przez kamerę, do wyświetlenia na monitorze. Tak przeprowadzony test uwzględnia kompresję danych, zniekształcenia i szumy sygnału powstałe w tym torze. Wprost sformułowane zalecenie mówi o wykonaniu tego testu dla całego zakresu oświetlenia, w którym system ma być użytkowany.
Test oceny wydajności VSS znajduje się również w nowej normie IEC 62676-4:2025 z 2025 r.. Zasada testu jest identyczna z zasadą testu przedstawioną w wydaniu normy z roku 2014 – zmiany związane są wyłącznie z wprowadzeniem nowych wymagań jakościowych obrazu oraz odpowiadającym im nowym obrazom testowym.
Cytat 4:
„Jak wskazuje CCTV Design Tool (2026), parametry DORI oraz ich uproszczona forma mDORI przestały spełniać wymagania współczesnych projektów. Wynikało to z faktu, że standard ten ignorował kluczowe czynniki wpływające na jakość obrazu (Pyziak, 2025):
1) Oświetlenie obszaru monitorowanego – natężenie światła, zmiany jaskrawości i cienie istotnie weryfikowały realną skuteczność parametrów DORI.
2) Wielkość przetwornika (CCD lub CMOS) – technologia przetwarzania i analizy sygnału ma kluczowe znaczenie dla końcowej jakości.
3) Rodzaj obiektywu, kąt widzenia i przesłona – parametry te w sposób znaczący i różnorodny wpływają na szczegółowość obrazu.
4) Zakres dynamiki (WDR – Wide Dynamic Range) – technologia ujednolicania obrazu może wpływać zarówno korzystnie, jak i niekorzystnie na parametry rozpoznawania.”
4.1) Zapisy zawarte w Załączniku C normy IEC 62676-4:2014 z roku 2014 przeczą stwierdzeniu o ignorowaniu czynników wpływających na jakość.
O uwzględnieniu oświetlenia wspomniałem wyżej w pkt. 2.2. Pozostałe wymienione w cytowanym fragmencie czynniki są uwzględnione w teście wydajnościowym systemu obejmującym kompletny tor transmisyjny obrazu – od obiektywu kamery do wyświetlacza monitora. Lapidarnie oddaje to sentencja znajdująca się w Załączniku C normy: „jeden piksel pozostaje jednym pikselem”. I dalej: „Powiązanie z pikselem definicji jakości obrazu gwarantuje minimalną jakość obrazu niezależnie od rozdzielczości kamery, procedur przetwarzania danych obrazu itp. Przy kompresowaniu danych, konieczne jest porównanie obrazu na żywo i zapisanego!”. Ta sentencja oraz towarzyszące jej opis w niezmienionej postaci znalazł się w dopiero co wprowadzonej normie IEC 62676-4:2025.
Cytat 5:
„Aktualizacja normy IEC 62676-4 z końcem 2025 r. zakończyła obowiązywanie parametrów DORI. Ich rolę przejął rozbudowany termin OODPCVS (Overview, Outline, Discern, Perceive, Characterize, Validate, Scrutinize). Poszczególne etapy w tłumaczeniu na język polski to (ki365.net, 2024)”.
5.1) Stosowanie norm jest co do zasady dobrowolne. Strony kontraktu mają pełną swobodę wyboru normy, za pomocą której opiszą przedmiot kontraktu. Jeśli uzgodnią, że właściwa będzie norma IEC 62676-4:2014 z roku 2014, to jest to wybór, na który zezwala swoboda działalności gospodarczej. Oczywiście, zaleca się skorzystanie z aktualnego wydania.
5.2) Wprowadzona w roku 2025 norma IEC 62676-4:2025 posługuje się określeniem „system O2DCPVS”, nie definiując go, a określając jako aktualizację (upgrade) poprzedniego „systemu MDORII”.
Określenie „OODCPVS” jest używane w swobodnej narracji branżowej, w dużej mierze przez autorów, którzy normy nie przeczytali, względnie
zrobili to nieuważnie.
Cytat 6:
„W celu dostosowania systemów do wymogów OODPCVS warto kierować się poniższymi wskazówkami:
1) Stosowanie wysokich rozdzielczości. Zaleca się wybór kamer o rozdzielczości minimum 8 Mpx. Czterokrotnie większa liczba pikseli w porównaniu do 2 Mpx zapewnia wyższą ostrość oraz znacznie większe możliwości przybliżania i analizy obrazu.
2) Nowy standard identyfikacji. Poziom 500 PPM (walidacja) stał się nowym standardem gwarantującym pełną pewność identyfikacji, zastępując dotychczasowe 250 PPM. Wymóg ten powinien być stosowany w miejscach newralgicznych, takich jak wejścia do budynków czy strefy kontroli dostępu. Jeśli konieczne jest pozostanie przy 250 PPM, należy fizycznie zbliżyć kamerę do obiektu lub zwiększyć ogniskową obiektywu.”
6.1) W normie IEC 62676-4:2025 nie ma zalecenia wyboru rozdzielczości kamer, a w szczególności nie ma zalecenia stosowania kamer o rozdzielczości minimum 8 Mpx.
W odniesieniu do kwestii wyboru technologii do stosowania (w systemach dozoru wizyjnego) norma jest neutralna, tzn. nie zawiera takich zaleceń. Jest to zgodne z ogólną regułą normalizacji. W wymienionej normie stwierdza się np., że „Gęstość pikselowa może być stosowana w odniesieniu do dowolnego formatu (obrazu) telewizyjnego, poczynając od standardowej rozdzielczości (SD), HD aż do UHD lub dowolnej innej rozdzielczości.”. (The pixel density can be applied to any television format, starting from Standard Definition (SD), HD, up to UHD or any other resolution) Wielkości obiektu na ekranie dla poszczególnych zadań operatora są ilustrowane rysunkiem ekranu o rozdzielczości HD (1080p) i UHD (2160p).
6.2) Stwierdzenie, że nowym standardem identyfikacji jest zadanie operatora Validate, dla którego gęstość pikselowa wynosi 500 px/m, nie odpowiada zapisom w normie.
Kryterium zadania operatora Validate sformułowano jako „możliwość walidacji znanych osób” (known persons can be validated), a w uwadze stwierdzono: „ustalono, że ta gęstość pikselowa jest wystarczająca dla większości oprogramowań automatycznego rozpoznania twarzy do rozpoznania osoby” (This pixel density has been found to be sufficient for most automatic face recognition software to recognise a person).
W normie IEC 62676-4:2014 z roku 2014 (i w normach ją poprzedzających) kryterium przywołujące znane osoby odnosiło się do zadania „rozpoznanie” (Recognise).
W drugim wydaniu normy z roku 2025 określenie „Identyfikacja” zostało użyte w odniesieniu do zadania operatora Scrutinise, którego kryterium sformułowano jako „możliwość identyfikacji ludzi z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością” (People can be identified with a probability bordering on certainty).
Gęstość pikselowa przypisana do tego zadania wynosi 1500 px/m. Potwierdzeniem roli zadania Scrutinise jako służącego do identyfikacji osób jest test opisany w Załącznik B normy, potwierdzający zdolność VSS do zapewnienia obrazu w 100% zgodnego z kryterium zadania Scrutinise. Kolejnym potwierdzeniem jest uwaga dotycząca zasięgu w opisie testu w Załączniku C normy „Ogólnie rzecz biorąc, cecha wydajnościowa ‘scrutinise’ może być gwarantowana tylko w części zakresu dozoru kamerowego” (In general, especially the performance feature „scrutinise” can be guaranteed only for a part of the camera surveillance range).
Mgr inż. Waldemar Więckowski
Polski Komitet Normalizacyjny, zastępca przewodniczącego
Komitetu Technicznego 52.
