Rozwojowi systemów zabezpieczeń towarzyszą cykliczne zmiany, które mają na celu sprostanie nowym wyzwaniom i zagrożeniom. Jedną z kluczowych aktualizacji była reforma normy IEC 62676-4, powszechnie stosowanej w systemach wizyjnego dozoru (VSS/CCTV). Zmiany te oficjalnie weszły w życie 9 października 2025 roku (IEC, 2026). Najistotniejsza z nich dotyczy sposobu klasyfikacji szczegółowości obrazu, a konkretnie parametrów identyfikacji obserwowanego obiektu przez współczesne kamery. Aktualizacja ta wymusiła na producentach urządzeń VSS/CCTV zmianę podejścia do projektowania i konstruowania sprzętu.

W to mi graj – DORI, mDORI czy OODPCVS?

Od 2014 roku do końca 2025 roku standardem była klasyfikacja DORI, w branży zabezpieczeń określana niekiedy mianem „gamy instalatorskiej”. Skrót DORI pochodzi od słów: Detection, Observation, Recognition oraz Identification (Wykrywanie, Obserwacja, Rozpoznawanie i Identyfikacja). Są to główne parametry określające wymogi zastosowania kamery w danej przestrzeni. Informują one, jakie szczegóły urządzenie jest w stanie zarejestrować w konkretnej odległości i z jaką dokładnością. Istota klasyfikacji DORI opierała się na wyliczeniu gęstości pikseli na metr (PPM – Pixels Per Meter). Wartość tę uzyskuje się jako iloraz poziomej rozdzielczości matrycy kamery i szerokości kadru wyrażonej w metrach (obliczeń można dokonywać również w pionie). Model ten nie uwzględniał jednak poziomu oświetlenia, kompresji danych ani szumów sygnału elektronicznego. Przyjmowano stałe przeliczniki (np. zalecane 250 px/m dla identyfikacji), co nie zawsze okazywało się skuteczne przy doborze optymalnego systemu monitoringu (Shumeyko, Ya, 2026). (...)

„Ochrona i Bezpieczeństwo” 2/2026

Artykuł w całości w: