Prawo

dasaZarządzanie kryzysowe w Polsce jest wieloszczeblowym systemem składającym się z kilku podstawowych komponentów odpowiedzialnych za poszczególne etapy działań. Podstawowym organem, właściwym w sprawach inicjowania oraz koordynowania przedsięwzięć podejmowanych w zakresie zarządzania kryzysowego jest Rządowy Zespół Zarządzania Kryzysowego, który zgodnie z zapisami ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym1 jest organem opiniotwórczo-doradczym dla organów administracji rządowej.

FSW

Służba Więzienna (SW) jest umundurowaną i uzbrojoną formacją apolityczną, podległą Ministrowi Sprawiedliwości. Zgodnie z ustawowymi zadaniami, formacja ta odpowiada za wykonywanie tymczasowego aresztowania w sposób zabezpieczający prawidłowy tok postępowania karnego, zapewnienie skazanym i aresztowanym przestrzegania ich praw (w tym humanitarnych warunków bytowych) oraz – co kluczowe w kontekście niniejszego opracowania – zapewnienie porządku i bezpieczeństwa w zakładach karnych oraz aresztach śledczych (Ustawa o SW, 2010, art. 2,1 pkt 2, ppkt 2, 3, 6).

berlinosloBerlin i Oslo. Dwa miasta i dwa odmienne podejścia do zapewnienia bezpieczeństwa lokalnych społeczności w sytuacjach awaryjnych. Berlin ma podejście bardziej opiekuńcze, a Oslo kładzie nacisk na samodzielność. Które podejście jest lepsze? I jaki system jest najbardziej odpowiedni dla nas?

Organizacja systemu bezpieczeństwa zawsze jest sztuką kompromisu. Z jednej strony mamy niemal nieskończoną listę potencjalnych zagrożeń a z drugiej twarde ograniczenia zasobów: ludzi, infrastruktury, czasu i budżetu. Wybór właściwego podejścia jest kluczowy, bo pozwala zbilansować potrzeby z naszymi możliwościami. W artykule zestawiono dwa miasta znajdujące się na przeciwnych biegunach. Berlin wraz ze swoją aglomeracją należy do jednej z największych w Europie. Jest zamieszkiwany przez ok. 11 mln osób. Po drugiej stronie jest stolica Norwegii – Oslo, które wraz ze swoją aglomeracją liczy ok. 1,2 mln osób.

cityEwolucja i podstawy funkcjonowania systemu prawnego

System zarządzania kryzysowego w Polsce przeszedł w ostatnich latach głęboką transformację, ewoluując od struktur typowo obronnych opartą wyłącznie na systemie obrony cywilnej w kierunku integralnego i nowoczesnego systemu reagowania cywilnego. Kluczowym aktem prawnym, który wprowadza kompleksową systematyzację tego obszaru działalności państwa jest ustawa z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym1 . Definiuje ona między innymi pojęcie sytuacji kryzysowej jako sytuacji wpływającej negatywnie na poziom bezpieczeństwa ludzi, mienia w znacznych rozmiarach lub środowiska, która wywołuje znaczne ograniczenia w działaniu właściwych organów administracji publicznej ze względu na nieadekwatność posiadanych przez nie odpowiednich sił i środków.

cybersecuritySektor ochrony i bezpieczeństwa musi dziś stawiać czoła nowym wyzwaniom operacyjnym i złożonym zagrożeniom. Jakie obszary kompetencyjne zwiększają swoje znaczenie dla konkurencyjności w tych warunkach? Prezentujemy wyniki analizy Sektorowej Rady ds. Kompetencji.

sagaBezpieczeństwo fizyczne imprez masowych stanowi jedno z kluczowych wyzwań współczesnych systemów bezpieczeństwa publicznego. Skala, dynamika oraz wielowymiarowość zagrożeń występujących podczas tego typu wydarzeń wymagają stosowania sformalizowanych procedur identyfikacji, analizy i oceny ryzyka. Celem niniejszego artykułu jest analiza dokumentu „Analiza ryzyka la securitatea fizică” opracowanego dla SAGA Music Festival 2024, jako przykładu praktycznego zastosowania metod oceny ryzyka w obszarze bezpieczeństwa fizycznego imprez masowych.

bezp publ

Zarządzający lotniskiem

Jak wspomniano w poprzednim artykule cyklu, wśród podmiotów zapewniających funkcjonowanie systemu ochrony lotnictwa cywilnego przed aktami bezprawnej ingerencji, jako jednego z podsystemów ochrony infrastruktury krytycznej, wymieniono między innymi zarządzającego lotniskiem oraz przewoźnika lotniczego1 . Te dwa podmioty zostały wskazane w ustawie prawo lotnicze2 , odpowiedzialnymi za zapewnienie właściwego poziomu ochrony poprzez realizację zadań określonych w przepisie.

x2

Od 2025 roku polskie samorządy stoją przed bezprecedensowym wyzwaniem. Ustawa o ochronie ludności i obronie cywilnej (OLiOC) [1] wprowadziła liczne obowiązki dla jednostek samorządu terytorialnego(JST). Poza obowiązkami, są przewidziane również środki finansowe na realizację tych zadań. Środki, które mogą być przytłaczające. Ustawa o ochronie ludności i obronie cywilnej kompleksowo reguluje zadania i organizację ochrony ludności i obrony cywilnej w Polsce. Ustawa określa m.in. katalog zadań OLiOC oraz właściwe organy wskazane do realizacji tych zadań. Kluczową rolę samorządów podkreśla art. 9 ustawy – wójt (burmistrz, prezydent) odpowiada za realizację zadań ochrony ludności na terenie gminy, starosta – w powiecie. Do zadań tych należy m.in. tworzenie lokalnych zasobów i infrastruktury ochrony ludności (np. zapasów wody, żywności, środków medycznych, miejsc schronienia) oraz zapewnienie systemów alarmowania i łączności na wypadek zagrożeń. Art. 7 wspomnianej ustawy stanowi, że „podstawą finansowania realizacji zadań ochrony ludności i obrony cywilnej jest Program Ochrony Ludności i Obrony Cywilne”. W ustawie jest również zagwarantowany minimalny poziom środków. Zgodnie z art. 155 co roku na te zadania przeznacza się kwotę nie mniejszą niż 0,3% produktu krajowego brutto. W praktyce oznacza to wielomiliardowe budżety: przy PKB ok. 3,4 bln zł w 2023 r. daje to ok. 10 mld zł rocznie na ochronę ludności.

T1Doświadczenia z laboratoriów akredytowanych

Współczesne zagrożenia wobec infrastruktury technicznej, zasobów materialnych i informacji stwarzają coraz większe wyzwania w zakresie ochrony mienia. Systemy zabezpieczeń technicznych, takie jak sejfy, drzwi antywłamaniowe, zamki czy przeszklenia kuloodporne, muszą spełniać ściśle określone wymagania wytrzymałościowe i odpornościowe, często w skrajnych warunkach działania. Weryfikacja ich skuteczności nie może opierać się wyłącznie na deklaracjach producentów – wymaga to obiektywnych i powtarzalnych metod badawczych.

JS1W lutym 2022 roku, zanim dym z pierwszych ostrzałów zdążył osiąść nad ukraińskimi miastami, pracownicy muzeów już pakowali eksponaty do skrzyń. Nie czekali na rozkazy, nie zastanawiali się nad symboliką. Brali w ręce dzieła sztuki warte miliony i chowali je w piwnicach, w schowkach, w miejscach, o których nie śmiał wiedzieć nikt, oprócz wąskiego grona zaufanych ludzi. To nie był gest heroiczny. To była robota do wykonania. Ukraina pokazała wtedy coś, czego Europa nie widziała od dziesięcioleci: jak wielkie słowa o ochronie dziedzictwa kulturowego zamieniają się w konkretne, przyziemne, czasem wręcz brutalne działania. Jak katalogi muzealne stają się listami ewakuacyjnymi. Jak patos ustępuje miejsca procedurom. Jak deklaracje przekładają się na klucze do skrzyń, na znaki ewakuacyjne, na hasła radiowe.


Wyszukiwarka

Najnowsze wydanie

pfr 350px

Facebook

Wydanie specjalne

Patronaty

Ochrona i bez. BANER 002

PROTEGA GRAFIKI

  Polsecure26 260x146px ochrona bezpieczenstwo


SECURITECH konf szkol

Poradnik Ochrona1

Partnerzy

 

logo PPBW
OB pl

Forum Więziennictwa winieta 

logo sochaczew